3.06.2025 w naszej parafii odbył się zjazd kursowy kapłanów z diecezji opolskiej i gliwickiej święconych w 1998 roku wraz z naszym proboszczem ks.Rafałem . Msza Św. dziękczynno-błagalna w intencji kapłanów została odprawiona o godz. 15.00.
W piękne niedzielne popołudnie dnia 25 maja o g. 16:00 odbyło się tam nabożeństwo majowe poprowadzone przez ks. prob. Rafała Wyleżoł.Każdy przydrożny krzyż jest publicznym wyrazem naszej wiary, która tworzy naszą tożsamość. To miejsce skłania wielu do refleksji, wyciszenia, skupienia, rachunku sumienia, szczerych przemyśleń i oczywiście głębokiej modlitwy. Zapraszamy wszystkich do odwiedzenia tego nabożnego miejsca np. w ramach niedzielnego spaceru bądź przejażdżki rowerowej.
Głównym celebransem i kaznodzieją dzisiejszej Mszy Odpustowej był emerytowany Ks.Proboszcz Bernard FRANK z parafii Wszystkich Św. w Gliwicach.
Dzisiaj 15.05. 2025 w naszym kościele zostały zamontowne boczne ołtarze. Za wykonaie i montarz dziękujemy Państwu Ewie i Piotrowi Kłosek z Buczkowic koło Szczyrku.
Maj to najpiękniejszy miesiąc w roku. W tym czasie na polach i w ogrodach przyroda w pełni budzi się z zimowego odrętwienia. Przyroda raczy nas cudownymi widokami oraz zapachami kwitnących drzew i kwiatów. Maj to także obraz Matki – czasem uśmiechniętej, czasem zmęczonej czy smutnej, ale zawsze czuwającej nad swoimi dziećmi. Jest jeszcze inny obraz maja. To wieczorna modlitwa i śpiew wypełnionego wiernymi polskiego kościoła, którzy zgromadzili się na nabożeństwach majowych ku czci Najświętszej Maryi Panny. Inny maj to ten, w którym kwitną kasztany. Maj pełen stresu, niepokoju i wytężonej pracy – maj maturzystów. Maj ma jeszcze jedno oblicze: dziewczynka czy chłopiec ubrani w białe alby, którzy ze złożonymi rączkami i skupieniem na buzi przyjmują po raz pierwszy Chrystusa do swego serca. To Pierwsza Komunia święta. 3 maja obchodzimy uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Tego dnia na Jasnej Górze gromadzą się tysiące Polaków wraz z naszymi Biskupami dziękując za opiekę nad naszą Ojczyzną. Od wieków losy naszego narodu wiązały się z dziejami Kościoła. W kościele katolickim szczególnie kult Matki Bożej odgrywał ważną rolę w kształtowaniu się ducha patriotycznego i religijnego Narodu. Symbolem wolności narodowej i religijnej stała się właśnie Matka Boża Częstochowska na Jasnej Górze. W 1655 roku Szwedzi napadli na Rzeczpospolitą. Ojczyzna nie była na to przygotowana. Naród był skłócony, szlachta podzielona. Osłabiony kraj zajęli Szwedzi. Wrogie wojska doszły aż do Częstochowy i stanęły pod murami Jasnej Góry. Najeźdźcy byli przekonani, iż twierdza się podda równie szybko jak reszta kraju. Wbrew zdrowemu rozsądkowi, Polacy oddani Matce Bożej, postanowili stawić czoła ogromnej armii wroga i bronić się do ostatniego żołnierza. Niewielka armia odniosła zwycięstwo. Wydarzenie to miało zatem nie tylko znaczenie polityczne ale również religijne. Król Jan Kazimierz docenił opiekę Matki Boskiej i 1.IV.1656 roku złożył uroczyste ślubowanie w Katedrze Lwowskiej, oddając kraj pod jej władanie. Od tej chwili Maryja stała się patronką i Królową Polski. Wezwanie „Królowo Polski” zostało na stałe wpisane do litanii loretańskiej w 1908 r., kiedy zezwolił na to papież Pius X. Na święto Królowej Polski wybrano dzień 3 maja, na pamiątkę pierwszej polskiej Konstytucji, która realizowała część ślubowań króla Jana Kazimierza. Temu uroczystemu wydarzeniu towarzyszyło odśpiewanie litanii do Najświętszej Panny. Nuncjusz apostolski dodał do tej modlitwy wezwanie „Królowo Korony Polskiej, módl się za nami”, które zgromadzeni biskupi i senatorowie trzykrotnie powtórzyli. Mamy maj 2025 roku – za parę dni będziemy wybierać nowego Prezydenta , a nasz Naród skłócony i podzielony. Obecnie rządząca władza zamyka w więzieniach naszych kapłanów, wyrzuca krzyże z urzędów, ogranicza ilość godzin nauki religii w szkołach. Trzeba z odwagą podjąć walkę z cywilizacją śmierci, bo jak widać zatacza coraz szersze kręgi, a sprawa bezwarunkowej dostępności aborcji czyli zabijania nienarodzonych dzieci, jest przez niektórych podnoszona, jako zasadnicza sprawa w programach wyborczych, a następnie jako najważniejsze zadanie do zrealizowania przez liberalno-lewicowe rządy. Gra toczy się o wszystko – nie tylko o to, jaka i czyja będzie Polska, ale też czy w ogóle będzie, dalej także o to, czyja i jaka będzie Europa, czy uda się w przyszłości odbudować fundamenty, które ją stanowiły? Nasza historia uczy nas, że zawsze kiedy byliśmy wierni niezmiennym wartościom płynącym z Ewangelii potrafiliśmy pokonać największe trudności, powracać na mapy świata, gdy wielkie mocarstwa z nich nas wymazywały na długie lata, odzyskiwać wolność, która wydawała się być poza naszym zasięgiem, przenieść wiarę w kolejne pokolenia pomimo programowej bezpardonowej walki z Kościołem. Obowiązkiem nas katolików jest brać udział w wyborach i głosować zgodnie z sumieniem, a opiekę nad tymi wyborami powierzmy naszej Królowej Polski.
Twoim, Matko, jest od lat
Najpiękniejszy miesiąc maj,
Gdy Cię wielbi cały świat
Każde serce w taki czas
Chce dla Ciebie tylko bić,
Każde serce w taki czas
Chce dla Ciebie tylko żyć
Boś Ty Matko zawsze w maju
Taka żywa
Boś tak bliska,
Taka polska i prawdziwa,
Błogosławisz,
Wznosisz dłonie nad polami
Jesteś w słońcu,
Jesteś w kwiatach, jesteś z nami
Pierwsza Komunia Święta jest wielkim wydarzeniem dla parafii i dla całej rodziny, która przeżywa spotkanie dziecka z Jezusem Eucharystycznym. Przez cały rok katechetyczny, począwszy od września, przygotowujemy się do tego wyjątkowego dnia i święta. Do Pierwszej Komunii przystępuje dziecko przygotowane, które świadomie i w pełni będzie uczestniczyło w Eucharystii. Ten dar zmienia życie człowieka i jednoczy go z Bogiem. Od tego momentu możemy zawsze zbliżać się do ołtarza i przyjmować Chrystusa do swojego serca. Rodzice i bliscy powinni towarzyszyć dziecku w tej niepowtarzalnej drodze zgłębiania tajemnicy sakramentu Eucharystii. Jest rzeczą ważną, by rodzice, którzy są pierwszymi katechetami swoich dzieci, mieli w całej pełni świadomość swojej odpowiedzialności za jak najlepsze ich przygotowanie do tego sakramentu. Temu wszystkiemu mają służyć między innymi katechezy parafialne dla dzieci pierwszokomunijnych. Fundamentem zawsze będzie wspólna niedzielna Msza Święta. Do I Komunii przstąpiło 15 dzieci. Rodzicom dziękujemy za ich codzienną troskę o wzrost w wierze, za naukę modlitw, przykład swojego życia oraz za prace pielęgnacyjne wokół kościoła i wystrój wnętrza kościoła.
Kardynałowie zgromadzeni na konklawe 08.05. 2025 roku dokonali wyboru 267. Papieża. Papieżem został kard. Robert Prevost, który przyjął imię Leon XIV. To pierwszy w historii Amerykanin, który został głową Kościoła.. Nowy Ojciec Święty udzielił odpustu zupełnego wszystkim wiernym słuchającym jego błogosławieństwa. Robert Prevost urodził się 14 września 1955 roku w Chicago. W 1977 roku wstąpił do zakonu augustianów, święcenia kapłańskie przyjął w 1982 roku w Rzymie. Jest doktorem prawa kanonicznego – tytuł zdobył na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu (Angelicum). Po krótkim pobycie w Peru w latach 1985–1986, wrócił tam na stałe w 1988 roku. Przez dekadę prowadził dom zakonny, kierował centrum formacyjnym i pełnił funkcje duszpasterskie. W 2001 roku został wybrany przełożonym generalnym augustianów – funkcję tę pełnił przez dwie sześcioletnie kadencje, aż do 2013 roku. Następnie wrócił do Peru jako administrator apostolski diecezji Chiclayo, by rok później zostać jej biskupem diecezjalnym. W styczniu 2023 roku papież Franciszek powołał go na prefekta Dykasterii ds. Biskupów – jednej z kluczowych instytucji watykańskich. We wrześniu 2023 roku został wyniesiony do godności kardynalskiej, a w lutym 2025 przypisany do diecezji suburbikarnej Albano.
W dniu 20.04.2025 po nieszporach wielkanocnych uczestniczyliśmy w oficjalnym otwarciu i poświęceniu wystawy ku czci Sługi Bożego kl. Alfonsa Mańki. Serdecznie zapraszamy do zwiedzania naszego ogrodu i wystawy.
Wielkanoc to czas otuchy i nadziei.
Czas odradzania się wiary w siłę Chrystusa
i drugiego człowieka.
Życzymy, aby Święta Wielkanocne
przyniosły radość oraz wzajemną życzliwość.
By stały się źródłem wzmacniania ducha.
Niech Zmartwychwstanie, które niesie odrodzenie,
napełni Was pokojem i wiarą,
niech da siłę w pokonywaniu trudności
i pozwoli z ufnością patrzeć w przyszłość
wszystkim Parafianom i Gościom życzy :
Ks Proboszcz i Rada Parafialna
Tradycją w naszej Parafii stało się organizowanie nabożeństwa Drogi Krzyżowej ulicami naszej miejscowości. 16 kwietnia po Mszy świętej rozpoczęła się Droga Krzyżowa. Krzyż między poszczególnymi stacjami nieśli przedstawiciele różnych stanów i grup parafialnych tworzących społeczność Lisowic.
W sobotę 05. kwietnia AD 2025 został poświęcony odrestaurowany przydrożny krzyż przy sklepie Odido. Serdeczne Bóg Zapłać za pracę! Szczególnie dziękujemy Panom: Tomaszowi Błyszcz, Stanisławowi Piosek, Andrzejowi Sleziona, Janowi Malecha, Marianowi Mańka i Henrykowi Mika. Dotychczasowe liczne warstwy farby olejnej zostały usunięte, całość została zakonserwowana i pomalowana farbami specjalistycznymi, używanymi przez konserwatorów zabytków. Zostały wymienione: figura Matki Bożej oraz figura Pana Jezusa, ponieważ były już poważnie zniszczone, przerdzewiałe. Nowa figura Pana Jezusa jest wykonana z masy żywicznej, (dziś odchodzi się od metalowych), bardziej odpornej na działania warunków atmosferycznych, dodatkowo zakonserwowana - przemalowana lakierem – Bóg Zapłać za to p. Tomaszowi Płonka! W związku z tym, że renowacja krzyża okazała się absolutnie kompleksowa i dość kosztowna, a krzyż jest „lisowicki” to w Wielką Sobotę, wychodząc z kościoła po błog. pokarmów będzie przeprowadzona zbiórka ofiar na pokrycie kosztów renowacji krzyża. W ten sposób każdy będzie mógł mieć swój wkład w odnowienie symbolu naszej wiary! Będą wtedy też rozdawane pamiątkowe obrazki Roku Jubileuszowego.
2 kwietnia 2025 roku minie 20 lat od dnia, w którym Jan Paweł II odszedł do Domu Ojca. Ta wyjątkowa rocznica to dla wielu czas refleksji, wdzięczności i powrotu do słów oraz nauczania Papieża. Jego głębokie przesłanie o miłości, wierze i nadziei pozostaje żywe w sercach wiernych na całym świecie. Jest to też dobra okazja do nowych narodowych rekolekcji, które miały miejsce nie tylko w czasie, kiedy papież Polak odchodził do domu Ojca i w okresie żałoby po Jego śmierci, ale w czasie całego pontyfikatu tego wielkiego proroka naszych czasów. Przez wiele lat wielu z nas uważnie wsłuchiwało się w mądre nauczanie Jana Pawła II, w jego wykłady o narodowej historii i obecności w niej Boga, dlatego udało nam się zerwać kajdany czerwonej niewoli. Ostatnie wydarzenia w polityce krajowej i europejskiej pokazują, że trzeba bronić chrześcijańskich wartości nie tylko w sobie, ale także i dla innych bo są lekceważone i z premedytacją pomijane. Bronić symboli naszej wiary, które są usuwane, jak krzyże z warszawskiego magistratu i w wielu innych częściach Polski. Bronić obecności religii rugowanej ze szkół, polskich bohaterów usuwanych z programów nauczania i muzealnych wystaw. Trzeba z odwagą podjąć walkę z cywilizacją śmierci, bo jak widać zatacza coraz szersze kręgi, a sprawa bezwarunkowej dostępności aborcji czyli zabijania nienarodzonych dzieci, jest przez niektórych podnoszona, jako zasadnicza sprawa w programach wyborczych, a następnie jako najważniejsze zadanie do zrealizowania przez liberalno-lewicowe rządy. Trzeba wreszcie z odwagą zwalczać promocję obcych nam standardów moralnych, bo są one nie tylko moralnym nieuporządkowaniem, ale jak pokazuje historia stawały się one zawsze jedną z przyczyn upadku cywilizacji i kultury humanistycznej. Nie możemy dać się pokonać, stłamsić, musimy wspólnie z wszystkimi patriotami kochającymi Polskę kontynuować pracę na rzecz budowy silnej Ojczyzny, bronić wartości fundamentalnych i naszej wolności. Gra toczy się o wszystko – nie tylko o to, jaka i czyja będzie Polska, ale też czy w ogóle będzie, dalej także o to, czyja i jaka będzie Europa, czy uda się w przyszłości odbudować fundamenty, które ją stanowiły? Nasza historia uczy nas, że zawsze kiedy byliśmy wierni niezmiennym wartościom płynącym z Ewangelii potrafiliśmy pokonać największe trudności, powracać na mapy świata, gdy wielkie mocarstwa z nich nas wymazywały na długie lata, odzyskiwać wolność, która wydawała się być poza naszym zasięgiem, przenieść wiarę w kolejne pokolenia pomimo programowej bezpardonowej walki z Kościołem.
Pontyfikat papieża Jana Paweł II trwał 26 lat, 5 miesięcy i 17 dni. Był to trzeci najdłużej trwający pontyfikat w historii Kościoła. Pozostawił po sobie ogromny dorobek naukowy. Ogłosił 14 encyklik, 14 adhortacji, 11 konstytucji apostolskich i napisał 43 listy apostolskie. Fundamentem większości z nich jest nauczanie soboru watykańskiego II. Był pomysłodawcą Światowych Dni Młodzieży. W ciągu swojego pontyfikatu odbył 104 zagraniczne pielgrzymki do 132 krajów. Odwiedził 900 miast i miejscowości. Pokonał 1,7 miliona kilometrów. Polska była krajem najczęściej odwiedzanym przez Jana Pawła II. W ciągu swojego pontyfikatu papież odwiedził ojczyznę dziewięć razy: w 1979, 1983, 1987, w 1991 - dwukrotnie, 1995, 1997, 1999 i 2002 r
Kilka dni po wyborze, napisał do Polaków swój pierwszy papieski list. Pisał w nim tak: „W dniu, w którym przypada jednemu z synów naszej drogiej Ojczyzny podjąć posługiwanie biskupie na stolicy św. Piotra, piszę do Was te słowa. Nie mogę ich nie skierować do wszystkich moich Braci i Sióstr, synów umiłowanej Ojczyzny, właśnie w tym dniu, który wedle niezgłębionych wyroków Bożej Opatrzności każe mnie, dotychczas arcybiskupowi-metropolicie krakowskiemu, opuścić prastarą stolicę św. Stanisława i przejąć rzymską stolicę św. Piotra, a wraz z nią troskę o cały Kościół powszechny, która ze Stolicą Piotrową jest związana z woli Chrystusa Pana. Trudno o tym fakcie myśleć i mówić bez najgłębszego wzruszenia. Zda się, że nie wystarcza serca ludzkiego - a w szczególności polskiego - ażeby wzruszenie to ogarnąć. Brakuje mi słów, ażeby wypowiedzieć wszystkie myśli, które w związku z tym cisną się do głowy. Czyż myśli te i wydarzenia nie przechodzą przez całe nasze dzieje? Czyż nie ogarniają tego tysiąclecia, w ciągu którego zachowaliśmy wierność dla Chrystusa i Jego Kościoła, dla Stolicy Apostolskiej, dla dziedzictwa św. Piotra i Pawła?”
